Contact

Suzanne van Rossenberg
Plantsoen 93F
2311 KL Leiden
071-5651205
a_room@suzannevanrossenberg.nl

KvK 27346094

CV (PDF)

Over Suzanne van Rossenberg

Ik studeerde in 2004 cum laude af aan het Piet Zwart Institute te Rotterdam. Dat was inclusief een MA Fine Art aan Plymouth University. Voor en tijdens deze opleiding rondde ik een aantal modules af bij Wijsbegeerte (Universiteit Leiden) en Genderstudies (Universiteit van Amsterdam).

Na een startstipendium, tijdelijke banen en af en aan in de (W)WIK, werkte ik twee jaar lang drie dagen in de week als managementassistent bij SBAW - Cultuurscouts in Rotterdam. Vanaf april 2010 ben ik naast mijn kunstenaarschap directeur van Transgender Netwerk Nederland. Daarnaast ben ik actief lid van RozeLinks, werkgroep seksuele diversiteit.

Mijn visie

Ik zie kunst en artistieke strategieën in settings buiten de kunstwereld, als een methode om verandering in gang te zetten. Kunst kan geijkte communicatiemethodes imiteren en levert speelse, humorvolle alternatieven aan de maatschappij. Doeleinden kunnen variëren van reclame tot aan de verbetering van de leefbaarheid in herstructureringswijken. Ook de economische structuur varieert: van zelf-gefinancierd tot aan commercieel, van gesubsidieerd tot aan winstgevend.

Het veranderen van bestaande verhoudingen is niet makkelijk, en het doorbreken ervan leidt in veel gevallen niet tot verbetering. Het toepassen van kunst, taal, hiervoor leidt tot fictie en het creëren van machtsstructuren. Hoe gaan wij hier mee om?

Hoe legt de politicus rekenschap af van haar/zijn geloof in de standpunten van haar/zijn politieke partij? Hoe vormen wij een mening uit alle informatie die wij uit kranten, televisie, internet en gesprekken met de buren halen? Wat is de motivatie van een kunstenaar om nog meer beeld te produceren in deze wereld? Religie, geld, smaak, politiek? Met welk recht verkopen wij ons verhaal aan de ander?

In kunstruimte —daar waar kunst plaatsvindt— mag er gelogen worden. Het schilderij, het beeldhouwwerk, de performance op straat, de onzichtbare objet-trouvé, zijn fictie. Alle betrokken partijen zijn daarvan op de hoogte. De toeschouwer kan zelf bepalen wat zij/hij gelooft en wat zij/hij ervan vindt. Vervolgens vertelt zij/hij haar/zijn eigen verhaal aan vrienden en collega's. De toeschouwer wordt zelf de maker van fictie.

Dergelijke transparantie in machtsverhoudingen en de bevordering van emancipatie van de toeschouwer kunnen in, naast de kunstwereld en kunstkritiek, alle velden van de maatschappij worden geïmplementeerd. De subversie van kunst (het machtsmiddel kunst) is het effectiefst, of zelfs alleen wenselijk, als álle betrokken partijen bewust worden gemaakt van hun eigen positie, inclusief de kunstenaar(s). Of althans, dat is mijn smaak en zo ga ik te werk.


Mei 2009