<< HOME

.Short story no. 208 (nov 2007)

.Exhibition (sep 2007)

.Short story no. 207 (aug 2007)

.Happening (jun 2007)

.Drawings (may 2007)

.Story for publication 'Belief'
(link to Kirsten Leenaars to order a free copy)

Extra in Dutch:
.Statement voor themamiddag (sep '07)
.Motivatie bij inzending van werk voor Hermine van Bersprijs (jul '07)

Geschreven voor Themamiddag emancipatie georganiseerd door de werkgroep filosofie van Groenlinks


Kunst
Na een propedeuse Griekse en Latijnse Talen en Culturen ging ik autonome beeldende kunst studeren. Toen ik was afgestudeerd had ik nog nooit van feministische kunstenaars gehoord. Na de kunstacademie heb ik vakken gevolgd bij Wijsbegeerte en daarna bij Vrouwenstudies. Het jaar daarop werd ik toegelaten tot de voortgezette opleiding beeldende kunst in Rotterdam. Ik rondde de opleiding cum laude af en behaalde mijn MA Fine Art.
Tijdens deze opleiding organiseerde ik het ‘trans / gender symposium’ samen met Nina Höchtl met lezingen over gender in relatie tot kunst, kunstgeschiedenis, nieuwe media en archeologie. Dat was basis werd voor een publicatie, het trans / gender magazine.
Na mijn studie bleef ik doorgaan met het maken van tentoonstellingen in kunstenaarsiniatieven, maar nam ik ook deel aan bijvoorbeeld de International Workshop ‘(Re)Working Conditions: Queer/Feminist Perspectives of Resistance Against Precarious Work’ aan de universiteit in Hamburg.
Dit jaar publiceerde ik een verhaal over feministische kunst in de Raffia, tijdschrijft van het Gender Institute in Nijmegen en een kort verhaal in deze publicatie, waarmee een vriendin van mij haar MA in Chicago afrondde. De publicatie heeft de titel Belief.

Geld
In 2005 werd mijn aanvraag voor een stimuleringssubsidie van het Fonds BKVB gehonoreerd. Dit was een bedrag van 16000 euro. Datzelfde jaar werkte ik ook even als junior beleidsmedewerker voor een onderwijskundig bureau van een hogeschool voor de kunsten. Dit was een tijdelijk contract.
In 2006 werd mijn aanvraag voor een stimuleringssubsidie van het fonds niet gehonoreerd. Ik was hier niet op voorbereid en trad toe tot de Wet Werk en Inkomen voor Kunstenaars, de kunstenaarsuitkering, nadat een beroepsmatigheidtoets mijn professionaliteit had getoetst. Ik volgde een sollicitatiecursus bij het CWI en begon te solliciteren naast de opdrachten die ik als kunstenaar kreeg, zowel betaald als onbetaald. In het flankerend beleid van de WWIK volgde ik cursussen om mijn beroepsmatigheid te verbeteren en had ik een gesprek met een loopbaancoach.
Gisteren werd mijn aanvraag voor een stimuleringssubsidie voor de tweede keer afgewezen. Deze keer hoefde ik niet te huilen. Ik begon met het schrijven van deze inleiding. Op 31 oktober zal mijn kunstenaarsuitkering stoppen, omdat ik niet voldoende winst heb gemaakt en de inkomenseis niet zal halen. Ik ga door met solliciteren. Ik wil een baan.

Groepsvorming
Gedurende mijn studies was ik vrijwilliger bij COC Leiden en hielp ik mee met het organiseren van activiteiten voor vrouwen. Van 2003 tot 2006 was ik lid van een roze badmintonvereniging, een sportclub voor homo’s, lesbo’s en hetero’s. Wonend en werkend in Leiden nam ik contact op met de initiatiefnemer van een multicultureel vrouwennetwerk in Leiden. Dat jaar werd ik ook uitgenodigd voor de Cultuurtafel in Leiden, een serie discussies voor Leidse politici, ondernemers en kunstenaars over het cultuurbeleid in Leiden.
In 2006 werd ik lid van Groenlinks, en de kerngroep RozeLinks. Ik nam contact met Groenlinks Leiden over een seksueel diverse WMO en zit nu in de werkgroep.
Via Rozelinks hoorde ik over het European Feminist Forum (2008) en ik coördineer nu een discussie over kunst en feminisme, queer en trans /gender activisme. Ik werk samen met o.a. Francesco Ventrella, een queer kunsthistoricus en curator uit Rome. Hij is mijn grootste fan en schrijft mij brieven. Ik antwoord hem met tekeningen en schrijf op elke tekening If I was still a painter, I would be painting short stories.
Op dit moment werk ik samen met Marjolijn Kok aan een queer sessie voor het Archeologie & Theorie Symposium. Wij zoeken kunstenaars en archeologen die verhalen kunnen vertellen over hoe zij verlangen als methodologie gebruiken in hun kunst en wetenschap.

Emancipatie
Zijn de heteronormatieve patronen in de kunstwereld, de ‘dominant fiction’, de onderliggende reden dat ik geen subsidies krijg en andere kunstenaars wel, dat ik niet wordt uitgenodigd voor tentoonstellingen en anderen wel, een galeriehouder wel in andere kunstenaars is geïnteresseerd, maar niet in mij? Nee. Je kunt dat niet zo stellen. Feit is wel dat mijn kunst nergens op lijkt. Ik bedoel, niet op de kunstwerken die ik in musea, galeries of op biënnales zie.

Kunst of geen kunst, een doel als emancipatie of een strijd tegen discriminatie, vereist positionering van jezelf. Voor wie doe je iets, met welke belangen en onder welke economische omstandigheden? Deze transparantie sluit niet uit dat je in dezelfde ‘oude’ patronen van insluiting en uitsluiting vervalt als daar waar je zelf last van hebt, maar in ieder geval kun je erop worden aangesproken.

Femke Halsema zei volgens mij ooit in de kamer zoiets als: Emancipatie kun je aan geen enkele vrouw opleggen. Je kunt emancipatie inderdaad aan niemand opleggen, maar stiekem willen we dat wel, net zoals Yvette Lont, raadslid voor de ChristenUnie in Amsterdam-Zuidoost (die vindt dat homoseksuelen de geestelijke dood verdienen) vanuit haar geloof graag zou willen dat iedereen het met haar eens is.

Wat geeft ons het recht om onze eigen fictie aan een ander te communiceren? Kunst gaat over fictie. Kunst is fictie. Utopisch. Ik neem het recht om de toeschouwer van mijn kunst te emanciperen. Ik wil haar/hem laten zien hoe kunst werkt.Hoe fictie werkt. Hoe politiek werkt. Ik wil dat zij/hij haar/zijn eigen verhaal kan communiceren. Ik geloof dat het verschil maakt dat ik jouw verhaal hoor of lees of zie, en jij die van mij.


Suzanne van Rossenberg, 2 september 2007