thuis

Suzanne van Rossenberg (Juni 2006):

"Ik betrap mezelf altijd op een archeologische benadering van hedendaagse kunst: Wat motiveert iemand om handelingen te doen die gecategoriseerd kunnen worden als "kunst"? Voor de een is het de behoefte om uitspraken te doen over esthetiek, voor de ander het geloof dat kunst een politiek wapen is, en voor een derde is het misschien een prettige manier om geld te verdienen.

De toekomst van de kunst die nu wordt gemaakt, is niet te voorspellen. Hoewel sommige mensen ervan overtuigd zijn dat er altijd kunstenaars zullen zijn, is dit gezien de precaire omstandigheden waarin veel kunstenaars zich momenteel bevinden, niet met zekerheid te zeggen. Op welke manier zijn kunstenaars overtuigd van de functie van kunst —hetgeen dat zij op dit moment produceren— in de hedendaagse maatschappij?

Kunstenaars hebben zich ontwikkeld tot ondernemers en kenners op het gebied van marketing strategieën. Dat heeft denk ik niet met het verlies van subsidies en budgetten voor kunstenaars te maken, maar met een algehele klimaatsverandering in de maatschappij, en de tendensen die volgden in de kunstwereld. Is het niet frappant dat het niet in de laatste plaats de kunstenaars zelf erop aandringen het kunstenaarsschap te zien als baan zoals iedere baan?

Wie het heden ten dage nog tijd heeft om kunst te maken, wie het lukt om haar/zijn kunst in tentoonstellingsruimtes te tonen, wie overtuigd is van een functie van kunst, heeft veel meer in huis dan alleen talent om kunst te maken. Zo zie ik de laatste jaren steeds meer kunstenaars besluiten om zich te ontwikkelen in een ander vakgebied. En dat blijft vaak onzichtbaar in de kunstwereld.
"The great artist of tomorrow will go underground," zei Marcel Duchamp in 1961. Duchamp zelf is niet erg ontzichtbaar geweest in de kunstgeschiedenis.

Op deze site vindt u twee series aquarellen van mij. De ene serie heet 'Je bent het meest authentiek als je lijkt op wat je droomt' en hing in de tentoonstelling 'Playing Utopias' naast schilderijen van Stefan de Graaf. De andere serie 'My struggle against perfect communication' zijn aquarellen van backgammonborden, die ik dagelijks maak. Sinds februari 2006 organiseer ik backgammonspeelavonden. Op deze avonden wordt er gespeeld op mijn schilderingen.

Wanneer ik schilder, ben ik niet op zoek naar het ultieme schilderij, of het uitdrukken van mijn gevoelens in verf, noch beschouw ik één van mijn aquarellen onmisbaar. Om op de vraag terug te komen die ik zelf in de eerste alinea stelde: Wat is mijn motivatie voor mijn handelingen die als kunst kunnen worden gecategoriseerd?
Ik schilder en maak tentoonstellingen opdat ik er verhalen over kan schrijven."

Afbeeldingen: Playing Utopias in 1646, Den Haag (2005); Second International Backgammon Competition Evening, Leiden (2006)